“O golpe-pensar” (“The Tought-Fox”), de Ted Hughes

Este poema de Ted Hughes, traducido do inglés por Carlos Lema, publícase con carácter esexético e interpretativo, tal como se deixa constancia no artigo que a el remite: “Poesía e literalidade”.

O golpe-pensar

Imaxino na fraga ese momento da medianoite:
Hai algo vivo
Ademais da soidade do reló
E deste branco da páxina onde os dedos movo.

Pola ventá estrelas non vexo:
Algo a carón
Aínda máis fondo na escuridade
Introdúcese na soidade:

Frío e tan delicadamente coma a neve negra
Do golpe o fociño acaroa a poliña, a súa folla;
Dous ollos reparan nun movemento que alí
E alí outra vez, alí e agora

Con nidias pegadas na neve demora
Entre troncos, amodiño unha lamia
De sombra tentea a tripar e no baleiro
Dun corpo aleuto que chega

Atravesando clareiros, un ollo,
Unha cada vez maior e profunda inexperiencia,
Intensa, concentradamente,
Volve aos seus propios asuntos.

Ata que, de repente, cun pulo de penetrante fedor a golpe,
Se introduce na oca escuridade da testa.
Aínda sen estrelas segue a ventá, está o tictac,
A páxina quedou impresa.


The Thought-Fox

I imagine this midnight moment’s forest:
Something else is alive
Beside the clock’s loneliness
And this blank page where my fingers move.

Through the window I see no star:
Something more near
Though deeper within darkness
Is entering the loneliness:

Cold, delicately as the dark snow
A fox’s nose touches twig, leaf;
Two eyes serve a movement, that now
And again now, and now, and now

Sets neat prints into the snow
Between trees, and warily a lame
Shadow lags by stump and in hollow
Of a body that is bold to come

Across clearings, an eye,
A widening deepening greenness,
Brilliantly, concentratedly,
Coming about its own business

Till, with a sudden sharp hot stink of fox
It enters the dark hole of the head.
The window is starless still; the clock ticks,
The page is printed.