Tonas, obxectos e personaxes

Xabier Viana escribe sobre “Mondas”

Na páxina Web conminúscula.com publícase un artigo sobre Mondas, de Din Matamoro e María Infantes, acompañado dun vídeo sobre o libro. Desde euseino.org queremos salientar esta achega singular de Xabier Viana e a súa interesante análise do álbum ilustrado publicado na serie Onocrótalo.

Dela tiramos dous parágrafos cos que nos gustaría animar á súa lectura completa:

“A narración de María Infantes introduce un novo elemento nesta historia. Acompaña (e amarra) a eses obxectos comúns a un novo escenario, ofrecendo ao espectador-lector unha inesperada perspectiva. Esas tonas e restos de comida xa non son obxectos, son personaxes. Poden (esixen) desenvolver as súas propias actividades. Reunidos por arte de maxia creativa arredor do papel e retidos polas palabras a unha historia, logran construír un conto entre todos.

[…]

Mondas é un libro infantil… é un manual de instrucións para adultos. É un libro que axuda a entender a dinámica do acto creativo, o papel das formas e o valor da narración para reconstruír o mundo. Arte povera desenvolto nun arco temporal preciso. Durante anos e anos, atravesando a última crise económica, Din Matamoro fotografa centos de visións residuais na súa cociña.”

O artigo e o vídeo, na ligazón mira, crea, come.

Encontro de páxina en "Mondas". Fotografía de Xabier Viana.

Encontro de páxina en “Mondas”. Fotografía de Xabier Viana.

 

Lectura inmediata

Ora, en efecto, necesitamos de todo iso, porque a lectura inmediata, presuntamente aconceptual, é en realidade a máis conceptual de todas, só que os seus conceptos son os da pura banalidade e por iso non se fan notar como tales; xustamente para evitar esa conceptualidade trivial, é preciso todo o traballo da “interpretación”, o cal, polo tanto, non ten como función instaurar outra conceptualidade, que fose a boa, senón desaparecer e deixar estar pura e simplemente o poema. A inocencia que vale é a que está ao final; a do principio é un pseudónimo da trivialidade.

Felipe Martínez Marzoa, “De Kant a Hölderlin”

O gran cometa de 1881 (Cometa C/1881 K1). Observado na noite do 25 ao 26 de xuño a 1h. 30m. A.M., por Étienne Trouvelot. (Gravura XI de “The Trouvelot Astronomical Drawings”, 1881.)