O crítico literario Xosé Manuel Eyré publica unha recensión de Corpo-circuítos, de Abraham Rubín, no seu blogue Ferradura en tránsito. Co título de “A feira da vida baixo o ollo da filosofía”, Eyré fai unha análise pormenorizada e descritiva do contido do libro. Evita adrede a valoración para salientar dese xeito, cunha forma de sutil partenariado intelectual, que é innecesario:

“Pretender negar que o capitalismo modela e conduce as nosas vidas é inútil ademais de mentireiro. O maquínico do capitalismo é o punto central a partir do cal teñen lugar as conformacións colectivas (económicas, sociais, políticas). Por iso ofrece a posibilidade da creación, dun novum contínuo: a conformación co outro, a escoita do outro (tamén se o outro non é humano) (22) O concepto de máquina é algo novo para o lector pouco avezado en lecturas fiolosóficas. Aquí emprégase (con Deleuze e Guattari) como signo a partir di cal poder acceder a unha apertura de sentido respecto a todo aquilo implicado no social e que, ao mesmo tempo, condiciona o vivido a nivel persoal (27). Todo é máquina, inclusive e sobre todo, a sociedade. Unha sociedade capitalista que se apropia da memoria e da reprodución do procesos de semiotización. Todos somos suxectividades nas cales a máquina imprime modelización ao efecto, desde a escola, a sociedade ou os media como púlpito. A subxectividade é a materia prima do desenvolvemento social.”

A subxectividade é a materia prima do desenvolvemento social.