Filosofía nas Bibliotecas

Na Biblioteca Ánxel Casal (Santiago de Compostela)

Conferencia de Roberto Abuín

Mañá, xoves, día 6 de outubro, ás 19’30, comeza o ciclo de conferencias Filosofía nas Bibliotecas, organizado pola Fundación Euseino? en colaboración con bibliotecas públicas galegas. Na Biblioteca Ánxel Casal, de Santiago de Compostela, o filósofo e editor Roberto Abuín vai falar de:

Axeitarse á cerna do —noso— dicir: retallos para un pensar galego

“Habituados a reflectir discursos académicos, o pensamento como acción, verbalidade e proceso viuse reducido a unha simple continuación mimética das doutrinas baixo os caprichos da moda. Nun contexto coma o noso e tentando ir cara a un filosofar que cuestiona (baixo o prisma da racionalidade), ¿podemos inaugurar unha andaina do pensamento que se poida dicir “galego” sen perder o seu recendo particular? ¿Que se proxecte ao universal sen por iso converterse nun absoluto? ¿É un anacronismo pensar así? ¿Ou ben hai algo no —noso— dicir, expresado como iso que denominamos “o galego”, que poida devir unha forma de pensar propia, unha sorte de etnosofía? Esa forma de sabedoría, ¿pode ser un modo singular de percepción e de relación coa realidade? ¿Un saber que poida chegar a expresarse conceptualmente? ¿Vincúlase ese noso ser galego cunha forma de pensar de seu?”

Máis información na páxina web da Biblioteca Ánxel Casal
leon_cogniet_-_autoportrait_recorte

 

 

Filosofía nas Bibliotecas

A Fundación Euseino? convoca o Programa Filosofía nas Bibliotecas co obxectivo de fomentar e apoiar a organización de actividades e conferencias para a difusión do pensamento filosófico nas Bibliotecas Públicas galegas.

Seis filósofas e filósofos galegos propoñen senllas conferencias sobre temas diversos, entre eles, a construción do xénero e as súas relacións cos réximes de propiedade, a diferenza como unha posibilidade de chegar ao suxeito despotenciado, a posibilidade dun pensar “galego” non totalizador nin exclusivo, a intelixencia artificial e a súa influencia na vida colectiva humana, outros xeitos de relacionarnos para sobrevivir ás lóxicas dominantes e a idea de comunidade como algo inacabado, que non remata nunca, son algunhas das propostas que desde Euseino? diriximos ás bibliotecas públicas galegas e, através delas, ás lectoras e lectores do país.

Os filósofos e filósofas participantes son Roberto Abuín, Brais Arribas, Rebeca Baceiredo, Lucía Castro, Miguel Penas e Abraham Rubín. Algúns son autores habituais de Euseino? Editores, outras colaboran por primeira vez connosco. Agradecémoslles o seu apoio a esta iniciativa coa que comeza as súas actividades a Fundación Euseino?.

640px-The_Owl's_Nest_Bosch

Estamos certos de que no ámbito da cultura e do pensamento é esencial, ademais da existencia dunha plataforma de publicación de obras, o fomento de actividades coas que difundir na sociedade galega as ideas expostas polos pensadores e pensadoras na súa obra para logo poder debater libremente sobre elas coa finalidade de consolidar un pensamento non dogmático. Ademais, a colaboración coas bibliotecas públicas tamén incentiva a realización de actividades complementarias ao Programa e posibilita a participación de destinatarios de diferentes sectores sociais, culturais e educativos.

Convocatoria de 2016 [aberto o prazo]

Bases

Participantes e sinopse das conferencias

 

Crítica da saudade humanística

Por unha filosofía aberta ao posible

Un xornal español publica hoxe un especial titulado Nadie quiere a los filósofos, no que as argumentacións se centran na vella e periclitada oposición entre humanidades e técnica, entre filosofía e ciencia. Xa hai moito tempo que sabemos que esa oposición é falsa xa que, máis que unha oposición é unha posición: a de quen se dedica a facer profecías autocumpridas.

É falsa porque as humanidades, e a filosofía con elas, son unha técnica, isto é, unha habelencia para pensar, unha tekhne. Máis aínda hoxe en día, cando a tecnoloxía —nomeadamente a Internet, por exemplo este blogue e moitos outros blogues dedicados á filosofía e ás humanidades en todo o mundo— é a aliada das humanidades grazas a esa noción nova que é o Acceso Aberto. Por fin as humanidades, tamén a filosofía, ao alcance de todo o mundo.

Precisamente, desde Euseino? tratamos de combinar o rigor e o método propios do ámbito humanístico e científico coa difusión do pensamento a toda a sociedade a través das librerías, da Internet (textos dixitais, blogue e libro electrónico) e do Acceso Aberto.

Sen facer caso a apocalípticos nin a integrados, especialmente a eses apocalípticos tamén integrados que o que realmente defenden son unhas humanidades afastadas do mundo, a Fundación Euseino? vai convocar proximamente un programa de conferencias co título de “Filosofía nas Bibliotecas”, coa intención de que as filósofas e os filósofos galegos falen de filosofía —expoñan o pensamento— nas bibliotecas públicas do país.

image

Filosofía nas Bibliotecas ten como obxectivo fomentar e apoiar a organización de actividades para a difusión do pensamento filosófico nas Bibliotecas Públicas galegas. No ámbito da cultura e do pensamento é esencial, ademais da existencia dunha plataforma de publicación de obras, o fomento de actividades coas que difundir na sociedade galega as ideas expostas polos pensadores e pensadoras na súa obra para logo poder debater libremente sobre elas coa finalidade de consolidar un pensamento non dogmático.

De por parte, a dicotomía da filosofía, por unha banda, e a ciencia, pola contraria, é inexistente. Sen os pensadores ilustrados, por exemplo, sería inconcibible a idea de ciencia que temos hoxe en día. Sen os matemáticos e científicos, sería inconcibible a filosofía, por exemplo, dos filósofos do realismo especulativo. Propoñemos a lectura do libro Tempo sen devir, de Quentin Meillassoux e Anna Longo como demostración.

Do mesmo xeito, como sinalaron atinadamente Maurizio Ferraris e Markus Gabriel, hoxe na filosofía han de converxer tres elementos:

1) Unha competencia científica que, nun pensamento cun gran compoñente humanístico coma a filosofía, significa unha competencia filolóxica e histórica, á cal cómpre engadir a competencia respecto das ciencias naturais e sociais e respecto de asuntos de debate coma o problema mente-corpo e a estética como ontoloxía dos obxectos materiais e dos obxectos retóricos.

2) Unha competencia teórica, na que “o elemento analítico fornece a forma, mentres o elemento continental fornece o contido”, xa que os conceptos sen intuicións están baleiros e as intuicións sen conceptos están cegas.

3) Unha pertinencia pública. Intrinsecamente, e non accidentalmente, a capacidade de dirixirse a un espazo público forma parte da filosofía. Para pensar con rigor é necesaria unha linguaxe específica mais a filosofía debe estar en contacto cos outros ámbitos da cultura, especialmente con aqueles cos que, desde o século XVIII, constituíron as artes.

A ciencia, coma forma do pensamento, fai parte das humanidades e as humanidades son o acceso aberto ao mundo. Nada máis útil —moito máis ca calquera utilitarismo— que a superación desa clausura, aquela que pretende deixarnos no interior do suxeito como única maneira de acceder ao mundo. Na superación desa división entre mundo e pensamento, entre kósmos aisthetós e kósmos noetós, está a virtualidade do pensamento e da técnica, da ciencia e das humanidades como acceso aberto ao posible.