24/03/2022

Mario Losada, novo editor de filosofía

By euseino.org ¶ Publicado en Filosofia ¶ Etiquetado Casabranca,Mario Losada ¶ Deixar un comentario

Incorpórase como coordinador da col. Casabranca

O filósofo Mario Losada é o novo coordinador e editor da colección Casabranca. Continuando a liña iniciada con Iván García Campos, coordinador e editor dos Decálogos, e con Berta Dávila como directora da colección Rúa do Lagarto, Losada incorpórase a Euseino? Editores como colaborador encargado da edición da colección de filosofía.

O autor de A orde dos obxectos vaise facer cargo da coordinación e edición das obras de filosofía publicadas na colección Casabranca, introducindo no seu catálogo novas liñas de filosofía continental e filosofía norteamericana e facéndoo, tal como xa é característico desta colección, a través de autores e filósofas galegos aos que se han sumar traducións puntuais de pensadores estranxeiros.

Dese xeito, a Fundación Euseino? amplía e diversifica a súa liña de publicacións coa achega deste filósofo que reside en Berlín e é especialista en A. N. Whitehead.

Anteriormente, e dentro do programa de Persoas Voluntarias, xa se integraran na liña de publicacións a tradutora e poeta Alba Doval e a editora e novelista Cecilia F. Santomé xunto con Enma Pérez Bouzó en Euseino? Social. Pola súa banda, Beatriz Fraga continúa sendo a editora de Anotacións sobre literatura e filosofía e a directora da colección de álbums Onocrótalo.

Carlos Lema, quen polo de agora se encargaba da dirección da colección Casabranca, hase dedicar en diante ao desenvolvemento do Arquivo Euseino? e á Fundación Euseino? mentres que Xosé Monteagudo é o coordinador do Laboratorio de Produción Literaria e director do Gabinete de Narrativa e Chus Pato dirixe o Gabinete de Poesía xunto coa sección Urania.

A colección Casabranca inicia así unha etapa nova cun ritmo de publicación de dous títulos por ano e unha maior capacidade para abranguer liñas de pensamento variadas sen deixar de atender aquelas nas que é pioneira coma o realismo especulativo e a filosofía do proceso.

18/12/2021

Publícase “O obxecto muller e o xiro ontolóxico”, de Inma Otero Varela

By euseino.org ¶ Publicado en Filosofia ¶ Etiquetado Inma Otero Varela,realismo especulativo ¶ Deixar un comentario

Na colección Casabranca, publicamos O obxecto muller e o xiro ontolóxico, unha achega de Inma Otero Varela á filosofía feminista.

A cuestión de xénero é un dos interrogantes aos que a filosofía feminista intenta responder desde os seus inicios. Velaquí un libro absolutamente anovador, no que a autora elabora unha concepción teórica senlleira mediante unha argumentación limpa, firme e rigorosa.

A partir do xiro que o realismo especulativo, ou o novo realismo, deu na filosofía contemporánea, trátase de pensar unha ontoloxía na que a relación de dependencia entre suxeito e obxecto desapareza ao deixar de ser a exclusiva forma de acceder ao senso, de existir. O suxeito, desta volta a muller, é un obxecto máis do mundo, ou dos mundos, dos campos de senso. Xa non hai un senso único, unha determinación necesaria e primeira, senón que son os obxectos os que, nas súas relacións, crean campos de senso continxentes e independentes. O campo de senso de xénero é un deles. E como tal é modificable, emendable. O obxecto muller xa non é o obxecto muller-obxecto; a muller non é un corpo. Ser muller non é unha natureza, é un xeito de representación que emerxe, se inscribe e accede ao seu propio senso. Existe sen condición.

A obra de Inma Otero Varela enfróntase con cuestións coma onde ser muller?, que é o xénero como campo de senso e cales son as regras que ordenan o campo de xénero para, ao cabo, discernir claramente entre o obxecto muller-obxecto e o obxecto muller como dúas realidades diferentes ao situar o ser muller como un obxecto autónomo.

Unha concepción rigorosamente nova e orixinal sobre as cuestións fundantes do pensamento feminista.

Col. Casabranca 12
168 páxs.
PVP 15 euros [14,40 + 4% IVE]

A cuestión de xénero é un dos interrogantes aos que a filosofía feminista intenta responder desde os seus inicios. ¿Que é unha muller e que implica esta determinación inicial? ¿Pódese revogar ou é unha natureza inemendable? Neste libro absolutamente anovador, no que se elabora unha concepción teórica senlleira e fundacional, Inma Otero Varela responde cunha argumentación limpa, firme e rigorosa.

30/06/2021

O debate sobre a natureza humana

By euseino.org ¶ Publicado en Filosofia ¶ Etiquetado Brais Arribas,Casabranca,Transhumanismo ¶ Deixar un comentario

Publícase “Transhumanismo”, de Brais Arribas

Publicamos un novo título da colección Casabranca, o libro Transhumanismo. Tecnociencias e antropotecnias, de Brais Arribas. Nun contexto de renovada confianza nas posibilidades transformativas e optimizadoras das ciencias aplicadas, o debate arredor da natureza humana sitúase no centro do dilema ético sobre a vida, os seus límites e a posibilidade de modificala. Nun mundo seica sen Deus, ¿son os seres humanos os que deciden sobre o destino da súa propia especie?

Dun tempo a esta parte é habitual escoitar cada vez máis voces que reclaman a necesidade de que, dende a filosofía e a ética, se lle preste unha atención maior á corrente cultural e filosófica que se amosa a favor da modificación da especie humana de maneira que poida ser optimizada nas calidades que xa dispón e, incluso, con outras distintas ao facer uso dos coñecementos e das tecnoloxías: o transhumanismo.

Neste ensaio de Brais Arribas analízase esa corrente cultural e filosófica, un movemento que, malia contar con precursores na primeira metade do século XX, xorde con forza nas súas últimas décadas, dispondo hoxe dun amplo elenco de figuras no pensamento, na ciencia e na filosofía, que difunden con rigor e eficacia a súa doutrina.

Como outros problemas aos que se dedica a actividade científica, non se pode resolver apelando unicamente á libre decisión desa comunidade na medida en que a suposta modificación da nosa especie traerá consigo repercusións decisivas non só no estritamente biolóxico.

O debate arredor da natureza humana non é o único que se abre coa eclosión das ideas transhumanistas. Existen outras disputas que reforzan o seu antagonismo coas posicións bioconservadoras. Nese contexto de renovada confianza nas posibilidades transformativas e optimizadoras das ciencias aplicadas é no que nos sitúa Brais Arribas neste libro que sitúa a quen le na tesitura de adoptar unha posición.

Actualmente, a tecnociencia é máis subversiva que a política e que o campo cultural: é o verdadeiro motor da “revolución permanente” e sen dúbida hao ser cada vez máis.
Gilles Lipovetsky, “La Société de déception“